• Nielegalne oprogramowanie
• Środki elektroniczne
• Promocja stron w wyszukiwarce
• Skuteczne pozycjonowanie
• Szkolenie pracowników w dziedzinie wirusów

Korzystanie ze środków antywirusowych

Jest to główny element polityki na szczeblu zarządzania. Określa stanowis­ko firmy i metody postępowania w celu ochrony przed wirusami. Konieczne jest ustalenie procedury instalacji nowego oprogramowania, co może obejmować:

1. Ograniczenia odnośnie do oprogramowania, które nie pochodzi od zaufanego dostawcy (w tym z powszechnie dostępnych biuletynów elektronicznych, „kowbojskich” firm i innych nieznanych źródeł). Mimo możliwości ograniczenia infekcji wirusowej, tzw. „upakowa­ne” oprogramowanie nie gwarantuje pełnego bezpieczeństwa. Nawet firmy o znanej reputacji rozprowadzały programy przypadkowo zakażone wirusami. Niektóre duże biuletyny elektroniczne starannie sprawdzają nowe produkty pod kątem wirusów. Są one jednak atrakcyjnym celem do przesyłania z innych komputerów programów zainfekowanych no­wymi odmianami wirusów.

Stąd jest pewna gwarancja, że opro­gramowanie jest wolne od znanych wirusów. Biuletyny te mają duże archiwa, takie jak Simtel20, Lancaster PDSOFT i Usenet (UNIXowy system konferencyjny), z których korzystają różne grupy no­wości, które rozprowadzają programy w postaci wynikowej.Wiele z nich korzysta obecnie z dość zaawansowanych sum kontrolnych w wysyłanych programach. Ponieważ jednak takie komunikaty z no­wościami mogą być łatwo zmienione w czasie przesyłania (a faktycz­nie fałszowane), to w ten sposób uzyskuje się jedynie ograniczone zabezpieczenie. Jest prawdopodobne, że w niedalekiej przyszłości biuletyny zaczną stosować algorytmy z podpisami cyfrowymi wyko­rzystującymi szyfry z kluczem publicznym.

Rozprowadzanie klucza mogłoby odbywać się za pomocą zmienianego kanału (faktycznie zawierającego jeden główny klucz publiczny rozprowadzany z programami z nowościami, który potwierdza autentyczność kluczy publicznych znanych autorów, które potem są używane do potwierdza­nia wiarygodności programów przesyłanych przez tych autorów). Muszą być określone sposoby kontroli oprogramowania. To można uzyskać albo przez przypadkowe obserwacje, albo przez bezpośrednie sprawdzanie instalowanego oprogramowania. Wskazówki w tym zakresie można otrzymać w takich organizacjach jak FAST.

Rejestrowanie konfiguracji oprogramowania: obok ograniczeń doty­czących instalacji oprogramowania, potrzebne jest dokładne rejestro­wanie konfiguracji oprogramowania w każdym systemie. Umożliwia to monitorowanie charakterystyk plików zmienionych przez wirusy, pomaga diagnozować nienormalne zachowanie i wreszcie umożliwia szybką ponowną instalację i odtworzenie po infekcji. Takie dane mogą być zapisywane ręcznie w odpowiednim dzienniku albo elektronicznie (najlepiej automatycznie). W tym ostatnim przypadku musi być skrupu­latnie przestrzegana zasada kopii zapasowych (najlepiej oddzielnie od rutynowych zapisów kopii zapasowych, przy korzystaniu z innych nośników albo w postaci wydruków).

Korzystanie z technicznych środków antywirusowych: polityka w tym zakresie musi określać środki antywirusowe, które należy zastosować w firmie. Jest dostępnych wiele programów antywirusowych, często rzekomo najlepszych. Ogólnie dzielą się one na:
narzędzia rezydentne dla PC, które wykrywają i próbują nie dopuścić do rozprzestrzeniania się wirusa; narzędzia, które mogą być używane nieregularnie i które umożliwiają znalezienie cechy plików wskazujących na infekcję wirusową; narzędzia, które potrafią ujawnić zmianę w stosunku do kon­figuracji standardowej (zmiana ta może być skutkiem infekcji wirusowej).